Mısır bir sıcak iklim bitkisidir. Bu nedenle güneşli ve sıcak günlerde hızlı bir büyüme ve gelişme gösterir. En düşük çimlenme sıcaklığı 9 -10 °C olmakla beraber, 18 °C’ nin üzerinde hızlı ve düzenli bir çıkış sağlanır. Mısırın gelişme döneminde ortalama sıcaklık 10 °C’ nin altına düşmemelidir.

Mısırda uygun büyüme sıcaklığı 20-30 °C’ dir. Mısır bitkisinin nem isteği de fazla olup, gelişme süresince 200 -400 mm arasında su tüketir. Hava nisbi rutubetinin, özellikle çiçeklenme döneminde %60’ ın üzerinde olması gerekmektedir.

Mısırda ilk toprak işleme sonbaharda derin sürüm olarak yapılar. Erken ilkbaharda yabancı ot kontrolü ve tohum yatağı hazırlamak amacıyla yüzeysel toprak işleme aletleri ile işlenir. Ekim, toprak sıcaklığının 10-12 °C’ ya yükseldiği Nisan ve Mayıs ayları içersinde (Nisan ortasından Mayıs’ ın ilk haftasına kadar) ekilmelidir. İkinci ürün olarak, buğday hasatından iki hafta sonra ekilebilir. Ekim derinliği 5 – 8 cm’ dir. Hibrit mısır tohumları; sıra arası 70 cm, sıra üzeri 15 -25 cm olmak üzere pnömatik mibzerlerle ekilmelidir.

Mısır bir çapa bitkisidir. Yabancı ot kontrolü, toprak havalanması, kaymak tabaksının kırılarak topraktan su kaybının önlenmesi ve su girişinin kolaylaştırılması gibi amaçlarla çapa yapılmaktadır. Birinci çapa sıralar belli olup, bitkiler 2-3 yapraklı iken makine ile yapılar. Makine ile çapalanmayan bitki sıralarının üzeri ve yan kısımlarının elle çapalanmasında büyük yarar vardır. Makine çapasının başarısı ekimin düzgün yapılmasına bağlıdır. İkinci çapa bitkiler 25 – 3 0 cm boylanınca yapılar. Bu amaçla çapa yapıp, boğaz doldurabilen ve üzerinde gübre düzeneği bulunan özel çapa makineleri kullanılır.

Mısır bitkisi topraktan fazla miktarda besin kaldırdığından dolayı gübreye gereksinimi çoktur. Mısır için dekara saf madde olarak 15 -25 kg azot, 8 -10 kg fosfor, 7 – 8 kg potasyum uygulaması tavsiye edilir. Buna göre; dekara ekimle birlikte 20 kg DAP (Diamonyum fosfat), ikinci çapa ile birlikte 20 – 30 kg üre verilebilir. Yapılan araştırmalarda Türkiye şartlarında mısırda genellikle potasyumlu gübrelere ihtiyaç olmadığı belirlenmiştir. Ancak özellikle kumlu, hafif yapılı topraklarda potasyumlu gübreleme yapılabilir.

Mısırda su ihtiyacı bakımından kritik dönemler; çimlenme ve çıkış, sapa kalkma, çiçeklenme ve tane dolum dönemleridir. Çiçeklenme dönemi su ihtiyacının en üst seviyeye çıktığı dönem olup, 1-2 günlük geçici solgunluk %20, bir haftalık geçici solgunluk %50 verim düşüşüne sebep olur. Tane olum döneminde (süt olum dönemi) yapılacak sulama tane dolum süresini uzatacağından tane iriliğini ve ağırlığını arttırarak verimi yükseltir. Karık usulü sulama su kaybının az olması, suyun bitki ile temas etmemesi, toprak yapısını bozmaması ve azotlu gübre uygulamasının daha iyi yapılması gibi sebeplerle mısır için en uygun sulama yöntemlerinden birisi olarak kabul edilmektedir. Bunun için de mutlaka boğaz doldurma yapılarak karıkların meydana getirilmesi gereklidir. Aşırı su vermekten kaçınılmalı, verilen su birkaç saat içinde çekmelidir. Sulama sayısı gelişme döneminde düşen yağışa, sıcaklığa ve toprak yapısına bağlıdır.